“Wees nou toch gewoon tevreden met wat je hebt,” hoor ik mensen vaak zeggen. Het gevaar ervan ligt niet zozeer in het begrip “tevreden”, maar in het begrip “gewoon”. De suggestie dat er naast tevredenheid geen ruimte is voor ontevredenheid, zou weleens een gevaarlijke impact kunnen hebben op onze maatschappij. Allow me to explain..!

Je kunt ontevreden zijn met elk aspect van je leven. In dat geval vermoed ik dat er iets mis is met jou, niet zozeer met de wereld om je heen. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die het recht had ontevreden zijn met elk aspect van zijn of haar leven. Er is altijd ergens een juweeltje, al moet je er soms wel even naar zoeken. Het is makkelijk je te focussen op datgene wat niet deugt, maar met wat wilskracht en training kun je jezelf net zo makkelijk richten op het goede om je heen.

Je kunt ook tevreden zijn met elk aspect van je leven. Alles is goed, niets behoeft verandering of verbetering. In eerste instantie klinkt dat fantastisch. Maar wat nou als iedereen zo zou leven? Er zou geen motivatie zijn om ziekten te genezen of ander problemen op te lossen. Dat zou weleens het halt van onze evolutie kunnen betekenen, in ieder geval maatschappelijk.

Het laatste scenario is natuurlijk niet mogelijk in het échte leven. Er zullen altijd mensen zijn die, wat marketing-guru David Ogilvy beschreef als “devine discontent”.

Grote denkers hebben het al zo vaak gezegd: Zij die hun leven waarderen en tevreden zijn met de mooie dingen om hen heen, en tegelijkertijd over een ambitieuze vorm van ontevredenheid beschikken, zijn degene die de wereld veranderen.

Leef ‘Wow!’ door de mooie dingen om je heen te herkennen en te waarderen, maar blijf altijd streven naar verbetering van datgene waarvan je gelooft dat het niet deugt!