In het regeerakkoord staat dat Nederland de ambitie heeft om tot de top vijf van kenniseconomieën te behoren. Dat lukt wat mij betreft alleen als we jonge mensen de ruimte geven én inspireren om het beste uit zichzelf te halen.
Laat succesvolle ondernemers masterclasses geven op scholen, introduceer interactieve sessies omtrent persoonlijke ontwikkeling en leer jongeren om te gaan met uitdagingen die nagenoeg iedereen, vroeg of laat, op z’n pad krijgt. Wat moet je met je leven? Hoe word je succesvol? Wat maakt je gelukkig? Het zijn vragen die op school niet gesteld zijn, en al helemaal niet beantwoord werden.
Onderstaande video is niet alleen een visueel pareltje, maar slaat ook nog eens de spijker op z’n kop wat betreft ons achterhaalde onderwijssysteem.
Volg 
Laat succesvolle groenteboeren soep koken op scholen, introduceer interactieve graffitispuitsessies omtrent persoonlijke ontwikkeling en leer jongeren om te gaan met lekke fietsbanden en andere uitdagingen die nagenoeg iedereen, vroeg of laat, op z’n pad krijgt. Wat moet je met je Blackberry? Hoe word je rijk? Hoe blijf je er jong uitzien? Het zijn vragen die op school niet gesteld zijn, en al helemaal niet beantwoord werden.
Ik wil maar zeggen: dromen mag. Jij mag het, ik mag het. Ook mag eenieder wat roepen over onderwijs, over welke kant dat op moet. Sterker nog, dat behoort tot de populairste gezelschapsspellen. Zelfs het officiële OCW-beleid laat meer z’n oren hangen naar retoriek en Volksempfinden dan naar wat bewezen werkt.
Want dat laatste, daar mankeert het toch een beetje aan, bij die dromen van ons. Er is precies evenveel evidentie voor het effect van masterclassdocerende ondernemers als voor soepkokende groenteboeren. Etcera. Beide dromen hebben een hoog schoenmaker-houd-je-bij-je-leest-gehalte. Of leer eens een keer zelf schoenmaken, dan weet je waar je over praat en is je eigen *ass* tenminste on the line. Want dromen zijn vrijblijvend, maar de realiteit is dat niet.
We leren op school in silo’s van onderwerpen (vakken) en vaardigheden die daaraan gerelateerd zijn, zoals plannen, organiseren en onderbouwen. Allemaal bijzonder belangrijk en relevant. Maar dit onderwijssysteem is ontworpen na de Tweede Wereldoorlog. Vandaag de dag zijn hele andere dingen belangrijk, de meeste beroepen van nu bestonden toen nog niet eens.
Als je kijkt naar wat de komende jaren en decennia belangrijk gaat worden en dat naast het curriculum van de middelbare school legt, dan zie ik vooral heel veel gaten. En het ergste is misschien nog wel dat daar nauwelijks onderzoek naar wordt gedaan.
Dat er veranderingen in het onderwijs noodzakelijk zijn, lijkt mij overduidelijk. Na nu bijna 10 jaar voor de klas te staan merk je de veranderende dynamiek van de maatschappij sterk aan de jeugd. Toch lijken de onderwijsmethoden steeds meer terug te grijpen op “vroeger”. Tucht en orde zouden de jongeren moeten leren.
Waarom leren wij onze leerlingen niet, hoe zij het beste van hun leven kunnen maken? Goed onderwijs is belangrijk. Daarbij horen niet alleen de vakken Nederlands, Engels, Wiskunde en noem maar op. Maar het belangrijkste vak zou moeten zijn, Wat wil ik in mijn leven, en HOE ga ik dat bereiken!